2012 wordt een topjaar voor de Rattleshakin’ Bluesband.

Zeker weten. Om te beginnen de allerbeste wensen voor iedereen. Ik hoop dat jullie een beetje tot rust zijn gekomen en het doomdenken van 2011 naast je neer hebt weten te leggen. Er is zodanig op ons ingepraat over crises en malheur vorig jaar dat je het bijna zou gaan geloven. Mijn  motto is laat je niet gek maken, trek je eigen plan en zij die ons een crises aan willen praten hebben er blijkbaar individueel belang bij om dat te doen. 2012 moet dus een positief jaar worden en dat hebben we zelf in de hand. Neem een voorbeeld aan Ans en Willem, zij hebben gekozen om in juni te gaan trouwen. Neem een voorbeeld aan John en Greet, zij gaan verhuizen in februari/maart. Eddie heeft gekozen voor een nieuwe start in 2012 en ik ben op zoek naar een nieuwe baan. Kortom de Rattleshakes geven het goede voorbeeld, begin weer eens opnieuw en dan is toch 2012 een mooi jaar om dat dan ook maar met beide handen aan te pakken. Als we deze lijn doorzetten kan het niet anders dan  dat het een mooi jaar wordt. De blues is de muziek voor mensen die denken dat ze in een crises zitten en de blues is een geweldige uitlaatklep om weer wat positieve impulsen mee te geven. We hebben dus een geweldige doelgroep dit jaar die we moeten bedienen met onze songs. Even janken, uithuilen en je bent weer klaar voor de start. In therapie met de Rattleshakes zou een mooie naam zijn voor onze tour. Probleem is dat de podium eigenaren ook vinden dat het crises is en hun tarieven dramatisch naar beneden hebben bijgesteld. Steeds meer toppers spelen voor een habbekrats en nu de Voice of Holland is afgelopen zullen zij de komende maanden de zalen wel weer vullen. Wat ons rest is een biertje en een gratis maaltijd. Maar goed , eten en drinken is eigenlijk ook niks mis mee, dus waarom niet gewoon doen. Heeft u een probleem en kunt u lekker koken………..wij komen eraan.

de tip voor deze week:

Dordrecht onrustig door aankondiging Rattleshakin’ Bluesband.

Merz 2010Het zindert al een tijdje in Dordrecht. Het borrelt en bruist en niemand weet echt waardoor het komt. De winter is aan het invallen. Sinterklaas is er vandoor en de woningen worden als een razende omgetoverd tot digitale kerst paradijzen.  Sans gene worden gevels ontsierd met knipperende rendieren en flikkerende kerstmannen. De kunstbomen worden van zolder gehaald en uitgeklapt. Nog een snuifje kerstbomengeur uit de spuitbus en de sfeer is compleet. Buiten staat de echte kerstbomenverkoper moedeloos te wachten op een klant. Het is donker koud en het sneeuwt. Dit is zoals Charles Dickens het ooit heeft bedoeld. Ellende, armoede en toch een happy end, want hij weet er is hoop…………….er is iets om naar uit te zien. Een gebeurtenis die het leven zin geeft en mensen tot elkaar brengt. Kerstfeest zoals het hoort, verbroedering, liefde, nieuwe vrienden en uitzicht op een beter Nieuwjaar.  Wat dan zult u zich afvragen ……………………????????????????????

Nou gewoon, zondag 17.00 uur in MERZ in Dordrecht. Het kerstconcert van

Johnny’s RATTLESHAKIN BLUESBAND. 

En natuurlijk mijn favoriete kerstsong als bonus.

December, de crisis voorbij ?

Voelen jullie je ook zo de depressie ingepraat. De aanhoudende krantenkoppen over dat de Euro geen drol meer waard is, de rente op staatsobligaties toren hoog is en zelfs Bolkestein nu vindt dat de Euro geen bestaansrecht meer heeft. De Grieken. Spanjaarden, Portugezen en nu ja zelfs onze Zuiderburen hebben het gedaan! Wie levert er nu ook al weer geld in als de beurskoersen dalen?  Doet het jullie ook zo’n pijn die hoge rente op staatsobligaties Italië. En dan Merkel, la mamma de l’Europe, heeft Sarkozy er nog steeds niet onder. Net vader geworden en dan dat gezeur van Angela aan z’n kop. Ik heb zo het gevoel dat dit weer een prachtige opmaat is om de komende jaren collectief te moeten inleveren voor de puinhoop die door deskundige bonussnoepers voor ons is geconstrueerd. We zetten weer een crises in scene zodat iedereen aan de geeuw honger gaat opdat wij onze bonussen kunnen veiligstellen voor de komende jaren. Of ben ik nu soms een beetje teveel jaren 60 Marxistisch Leninistisch aan het doorslaan. Misschien moet ik toch eerst eens een weekje die Occupytent in voor het Beursplein om weer bijgepraat te worden over hoe het werkelijk in elkaar steekt. Tijd voor een Rattleshakin bezinning op de werkelijkheid. Als jullie het wel weten, mail dan even…….

http://youtu.be/gLam2vo12oM

VVD brengt democratie in gevaar, tijd voor Rattleshakin’ verzet.

Het moet toch niet veel gekker worden. Ik hoorde vandaag dat de VVD voorstelt om de Occupy  activisten die een uitkering hebben, te registreren en hun uitkering te stoppen . De kamer fractie schaart zich achter dit idee dat in den Haag schijnt te zijn geboren. Het is voor het eerst dat ik hoor dat het hebben van een mening die de VVD niet aanstaat ook bestraft moet worden. Dit griezelige standpunt meende ik alleen nog uit de geschiedenisboeken te kennen, waar anders denkenden  uit hun huis werden gezet, werden mishandeld en vaak ook werden vermoord. Het is allemaal nog niet zo lang geleden dat onze oosterburen met dat denken de wereld in brand hebben gezet. Ook daar begon het met een crises en nu lijkt de VVD onder Rutte inderdaad een geheel nieuwe koers in te slaan. Dit soort onzin mag weer zo maar breed worden verkondigd terwijl het recht van meningsuiting toch in art.1 van onze grondwet is verankerd. Rutte pas op, de Rattleshakin’bluesband is in no time getransformeerd in een Rattleshakin Liberation Orchestra en maak dan je smalle borstje maar nat.

Hier hoort een verzet nummer bij:

Eindelijk herfst !

Het heeft even geduurd, 20 graden in november, volop groen aan de bomen en de dames nog niet ingepakt in de nieuwe wintermode. Ik kan er wel van genieten, maar nu zet de herfst toch eindelijk door. Ik heb er zin in, wat mij betreft het mooist jaargetijde van het jaar. Daar past de blues heel mooi bij en er zijn prachtige songs voor gecomponeerd. Het herfstgevoel, paddenstoelen, bokbier en wild zwijn  zijn mijn eerste associaties. Daar hoort een song bij;

autumn leaves van Eric Clapton, geniet ervan.

Kadaffi Dood — de Blues van Libië

Een zestiger jaren gevoel bekruipt me steeds weer als ik de beelden van vreugde zie in de straten van Tripoli. Kadaffi eindelijk dood. Het heeft 42 jaar te lang geduurd, terreur moord en intimidatie en een meer dan wellustige zelfverrijking. Nu weer afwachten, wordt het allemaal wel beter na zo’n bloedige strijd. Is de vreugde niet een klein moment van overmoed en moet de echte strijd nog beginnen.

Dat zestiger jaren gevoel is heel mooi om te proeven, de hoop op een betere  wereld, het idealisme gebaseerd op de goedheid van de mens. Inmiddels weten we wel beter.

Om dat gevoel nog even vast te houden een prachtige song uit de zestiger jaren , die mij altijd als een strijdlied in de oren heeft geklonken en waarvan ik elke noot nog kan dromen;

the HONEYCOMBS – luister en geniet van de prachtige beelden;

Op zoek naar het oer gevoel. Willem gaat naar Nepal.

Ja, het gaat er echt van komen. Nieuwe basrifs en creativiteit vanuit het hooggebergte. Bezinning op een nieuwe toekomst en vooral muzikale spiritualiteit toegevoegd aan de oervorm van muziek, de blues. Willem gaat voor ons op zoek naar waar het allemaal om gaat in het leven. Nieuwe bronnen van inspiratie opdoen voor onze toch al door levenslessen doordrenkte songteksten. Dat beloofd wat en we zien nu al uit naar de terugkeer van Willem. Hoe zal hij eruit zien ? Zal hij eindelijk de rust vinden die past bij een bassist. Ik zelf zou toch al graag een Taliban achtige outfit zien voor de Rattleshakin’ bluesband, wie weet maakt dat ideetje nu een kans van slagen. Om jullie vast mee te nemen in de sferen waarin Willem zich gaat bewegen heb ik een song toegevoegd van één van mijn helden van vroeger; Nusrat Fateh Ali Khan. Ik heb een prachtige lovesong gekozen die mij nog steeds de rillingen over de rug doen stromen. Ik hoop dat Willem ons in deze in hogere sferen kan brengen na zijn reis door de Himalaya.  Luister mee, en Willem een mooie reis toegewenst.

http://youtu.be/RZk2q2L3CXY

HARRY MUSKEE 1941-2011 Rattleshakin’ eerbetoon.

Groeten uit Grollo. Als je er nu doorheen fietst is het vooral de naam Grollo die de herinneringen aan vroeger tijden doet terugkeren. En wat voor een herinneringen, dat was pas echte muziek “was dat in Nederland gemaakt” ongelooflijk. Prachtige emotionele blues ballades met een piano virtuoos op de achtergrond. Pas veel later werd door mij de verbinding met Herman Brood gelegd, ook hij heeft aan de bakermat gestaan van Cuby+ Blizzards. Deze muziek en het stemgeluid van Harry is nooit vergeten en heeft een opmaat gegeven voor de hedendaagse kwaliteit van de vaderlandse bands. Niet te veel over praten.  In stilte en rust gewoon naar luisteren. Harry bedankt.

Seasick Steve Rattleshakin’ tip van de week.

Dat leeftijd geen beperking is voor de ware muziek wordt soms weer op een prachtige manier duidelijk. Wie heeft er inmiddels niet gehoord van Seasick Steve, Glastonbury, Lowlands en zelfs de Wereld draait door. Toch zoveel de moeite waard dat Steve ook een plekje op de Rattleshakin’ website verdient. Wat een kanjer en hij is pas 70 jaar.

Jongens we kunnen nog een tijdje door met onze Rattleshakin’ blues, maar wel blijven knallen hoor. Inzet, passie en energie dat is waar de blues om gaat, ook al zijn het maar drie akkoorden.

9/11 en Eric Burdon and the animals, een merkwaardige Rattleshakin’ combi.

Soms komt het opeen merkwaardig moment, ‘ oh ja nog even op de site kijken’. Op dat moment vliegen op de televisie voor het tiende jaar achtereen de vliegtuigen in het Worldtrade Center te New York. Tien jaar en nog steeds zeer indrukwekkend. Maar ook de Rattleshakin’ Bluesband bestaat 10 jaar. Ook best indrukwekkend dat we de blues al weer zo lang bewerken tot onze Rattleshakin’ versies. Best de moeite waard om te zien, te horen en te vieren. Maar Please don’t let me be misunderstood – we zijn gewoon een strakke bluesband  geen Animals en niet zo bekend als 9/11. Maar we gaan wel gewoon door met………………………………………………….de blues……………………………………!

 

 

http://youtu.be/d2FT4FprxDg